Ogłoszenia

XXV Niedziela Zwykła – 19.09.2021

1. Dzisiaj składamy ofiary w kopertach na cele budowlane. Wszystkim ofiarodawcom Bóg zapłać.
Po Mszach św. zbiórka do puszek na Katolickie  Radio VIA.
O godz. 15:00 Msza św. popołudniowa.

2. W środę o godz. 18:00 Nowenna do Matki Bożej i Msza św.

3. Bóg zapłać tym którzy sprzątali Kościół.

4. Przypominamy o obowiązku respektowania wszystkich przepisów wynikających z epidemii.

 

 

 

 

 

 

SAKRAMENT NAMASZCZENIA CHORYCH

Kiedy i komu można udzielić sakramentu namaszczenia chorych?

Sakramentu namaszczenia chorych można udzielić wiernemu, który po osiągnięciu używania rozumu, znajdzie się w niebezpieczeństwie na skutek choroby lub podeszłego wieku. Może zostać ponownie udzielony, jeśli chory  po wyzdrowieniu znowu ciężko zachoruje lub jeśli w czasie trwania tej samej choroby niebezpieczeństwo stanie się poważniejsze. Sakramentu tego można udzielić także: chorym przed operacją, jeśli przyczyną operacji jest niebezpieczna choroba; osobom w podeszłym wieku, których siły opuszczają, również wtedy, gdy nie zagraża im niebezpieczna choroba. Chorym, którzy stracili przytomność lub używanie rozumu, można udzielić sakramentu jeśli istnieje prawdopodobieństw o, że jako wierzący prosiliby o to, gdyby byli przytomni. Nie wolno udzielać namaszczenia chorych tym, którzy uparcie trwają w jawnym grzechu ciężkim.

Często pokutuje jeszcze stare określenie tego sakramentu „ostatnie namaszczenie”. Rzeczywiście, może ono być ostatnim, jeśli z różnych powodów ktoś zwleka z przyjęciem tego sakramentu (boi się, że będzie musiał umierać) lub uniemożliwia się choremu wcześniejsze jego przyjęcie. Dlatego warto zatroszczyć się o swych bliskich będących w starszym wieku, schorowanych, pomyśleć o swoich sąsiadach, którzy mogliby skorzystać z łaski tego  sakramentu  i otrzymać umocnienie na czas choroby. Ale próbujmy też roztropnie rozeznać, aby nie było masowego przyjmowania bez głębszej potrzeby i zrozumienia.

W czasie udzielania tego sakramentu namaszczane są czoło i ręce osoby chorej. Ma znaczenie symboliczne. Wyraża, że „sakrament odnosi się do całego człowieka jako osoby myślącej i działającej”. Głowa i ręce są bowiem znakiem całej osoby i jej aktywności w świecie.